Kies nu voor een abonnement met korting

Witte schaakstukken met één zwarte pion ertussen, het concept 'anders' verbeeldend

Anders: ‘Ik probeer te bedenken wat ik tegen haar kan zeggen’

“Mama, ik wou dat ik er net zo uitzag als jij.” Mijn dochter zit voor me. Ze kijkt naar me met een blik die ik niet ken. Haar handen rond mijn gezicht. Ze aait over mijn huid en er vormt zich een serieuze trek om haar mond. “Jij bent licht. Ik wil ook licht zijn.”

Ik schrik. Ze is 5 en voor mij de prachtigste verschijning die ik ken. De bruine lange haren, de karamelkleurige huid die in de zomer waar mogelijk nog mooier wordt. De donkerbruine ogen waar een diepte in zit die maakt dat, wanneer je erin kijkt, je wilt blijven kijken.

Ze is anders, dat wel. Anders dan haar vriendinnetjes, anders dan de meeste kinderen in haar klas, anders dan haar broer, haar vader en ja, ook anders dan ik. Ik denk aan al die keren dat we ergens waren en iemand daar een opmerking over maakte. Dat ze mij aanspraken als de oppas of grapten dat ze vast van de melkboer kwam. Had ik niet door gehad dat dat soort opmerkingen haar raakten?

Waarom leven we in een land waar een meisje van 5 al onzeker wordt over haar huidskleur?

Ik probeer te bedenken wat ik tegen haar kan zeggen, maar de woorden vormen zich tot een brij in mijn hoofd. Ik dacht altijd dat ze bevoorrecht was door haar kleur. Dat ze daardoor overal een beetje bij zou horen, maar plotseling vind ik dat wel heel naïef gedacht van mezelf, want wat als het andersom is? Wat als ze juist het gevoel heeft helemaal nergens bij te horen? Hoe langer ik erover nadenk, hoe ingewikkelder het wordt.

Inwendig vloek ik. Waarom zit de wereld toch zo godvergeten ingewikkeld in elkaar? Waarom leven we in een land waar een meisje van 5 al onzeker wordt over haar huidskleur? Ik kijk naar haar en zeg het enige wat ik kan bedenken: dat ze prachtig is, precies zoals ze is.

Ze haalt haar schouders op, zegt: “Oké mama”, en springt van de kruk. Terwijl mijn hoofd nog volop bezig is met racisme, stereotypering en zelfbeeld, huppelt zij de kamer alweer uit. Soms, heel soms, is het zo simpel.

Deze editorial verscheen eerder in fabulous mama | nummer 1 | 2018. Nooit meer iets missen? Bekijk dan onze voordelige abonnementen.

fbf1112e8d9769fa4f66ef4fe287f75f

Shop losse edities

Bestel Fabulous Mama en krijg hem gratis thuisbezorgd!

ALLEEN VOOR NIEUWE ABONNEES​

Ontvang 6x Fabulous Mama op de deurmat én een persoonlijk cadeau naar keuze.