Serena van Mil (36) is gezinscoach, columnist en oprichter van het platform Van Single tot Bonusmama. Ze is bonusmama van Dymar (12) en mama van Charlie-Fay (3). Zij en haar verloofde leven als samengesteld gezin in Amsterdam Oud-West. In iedere Fabulous Mama schrijft ze een column.

Serena; ‘Vraag dat maar aan je vader’

Er kwam van de week weer zo’n fijne herinnering voorbij op mijn social media. Een herinnering van zeven jaar geleden, toen mijn bonuszoon een schattige kleuter was. Hij zat vertrouwd en veilig bij zijn vader op schoot. De foto is genomen in mijn ouderlijk huis. Het vertederde mij om de foto weer te zien. Het beeld duidt het begin van onze relatie aan, toen alles nog wennen was, zeker voor mijn bonuszoon. Hij kreeg er een grote familie bij en moest zijn draai zien te vinden. Gelukkig heb ik veel neefjes en nichtjes van zijn leeftijd die hem met open armen ontvingen, waardoor hij het al snel fijn vond bij mijn familie. Wanneer hij de behoefte had om zich terug te trekken, kon hij terecht bij zijn vader.

Ik heb altijd een verzorgende rol gehad naar mijn bonuszoon; ik was er voornamelijk voor de leuke momenten, zoals lekker spelen in het weekend. Het was duidelijk wie de hoofdopvoeder was: papa! Ik vond het de normaalste zaak van de wereld en kende mijn plek. Toen kreeg ik een dochter. En met anderhalf jaar werd die steeds ondeugender. Er kwam ineens een besef: de verzorging maakte plaats voor opvoeding. Heerlijk vond ik het dat Charlie-Fay ineens een boefje werd en dat er langzaamaan grenzen gesteld moesten worden.

Ik heb vanuit mijn beroep veel kinderen en ouders ondersteund in de opvoeding, ik keek ernaar uit om met ons meisje deze fase in te gaan. In dit geval verdelen mijn partner en ik de opvoedingstaken en ben ik de hoofdopvoeder: vaak ben ik degene die grenzen stelt en consequent is. Het verloopt heel organisch; we denken er niet te veel over na, wisselen elkaar af en vullen elkaar aan, discussiëren er niet over, het gebeurt gewoon.

Opvoeding en verzorging

Door de komst van onze dochter zijn mijn partner en ik samen ouders, gelijkwaardig en evenredig. Het is heerlijk wanneer je rol duidelijk is en je weet wat er van je verwacht wordt. Het grootste gedeelte ben ik thuis bezig met de opvoeding en verzorging, ik ben een mama! Op het moment dat de wissel er is, ben ik ook weer bonusmama. Steeds vaker merk ik dat de rollen door elkaar lopen. Ik verzorg mijn bonuszoon met liefde en ik ben van waarde in de opvoeding. Het gaat goed, tot het moment waarop ik het niet eens ben met de manier waarop mijn partner een situatie met mijn bonuszoon aanpakt.

Het grootste gedeelte ben ik thuis bezig met de opvoeding en verzorging, ik ben een mama!

In tegenstelling tot het ouderschap van onze dochter, discussiëren we erover, zijn we het niet met elkaar eens, gaat het minder organisch en dan is het ineens weer haarscherp: mijn partner is nu weer de hoofdopvoeder. Zijn mening overrulet die van mij. Het voelt oneerlijk, het voelt ondermijnend, het voelt niet gelijkwaardig. En soms komt het hoge woord eruit: “Ik ben zijn vader!” Ik snap hem en tegelijkertijd vind ik het lastig om te horen. Ik realiseer mij dat de rollen niet kunnen vervagen: in ons samengestelde gezin functioneer ik de ene week als mama en de andere week als bonusmama. Dan komt mijn bonuszoon uit school. Hij vraagt mij: “Serena, mag ik…” Ik denk even na en twijfel over mijn antwoord – ik weet dat zijn vader er iets anders over zou kunnen denken – en ik hoor mijzelf zeggen: “Lieverd, vraag dat maar aan je vader”

 

Je leest de column van Serena ook in de nieuwste Fabulous Mama 2-2021. Deze bestel je hier.

Wil jij geen enkele editie missen? Abonneer je dan nu op Fabulous Mama magazine!

Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen en toffe winacties? Volg Fabulous Mama magazine op InstagramFacebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.