Denise Reuvers (42, logopedist) woont samen met Roland en is
moeder van Nina (13) en Olivia (10). Nina is zeer zwakbegaafd en
heeft 24 uur per dag zorg nodig. ‘Natuurlijk is het soms zwaar
en moeilijk, maar ik wil laten zien dat kinderen als Nina ook veel
mooie dingen brengen.

Nina is zwakbegaafd

“Ik zorg graag voor Nina. Het is goed te doen en ik doe het niet alleen. Mijn vriend helpt en ook zijn dochter van achttien kan goed met Nina overweg, mijn ex-man – de vader van Nina – is er, de opa’s en oma’s zijn er en we hebben een goede oppas. Ik heb veel geduld en ben positief ingesteld, dat helpt. Daarbij is Nina een heerlijk, bijzonder en vrolijk kind. Ze is puur en onbevangen en snel tevreden. Dat zijn mooie eigenschappen die mij als mens inspireren.

Ik leer van Nina dat je maar weinig nodig hebt om gelukkig te zijn.

Nina is zwakbegaafd en heeft het ontwikkelingsniveau van een kind van een jaar of drie. Die ontwikkelingsachterstand is niet het gevolg van een aangeboren afwijking, maar komt doordat het rond haar geboorte is misgegaan. De zwangerschap verliep goed, maar de bevalling liet op zich wachten. Ik ben met 42 weken in het ziekenhuis ingeleid en Nina is uiteindelijk met een spoedkeizersnede geboren. Na de geboorte is ze meteen naar de kinderafdeling gebracht en daar kreeg ze die eerste nacht convulsies, een soort epileptische trekjes. De volgende ochtend is ze overgeplaatst naar de afdeling neonatologie van een gespecialiseerd medisch centrum, waar ze een tijdje op de intensive care heeft gelegen. Mijn grootste zorg was toen: gaat ze het wel halen? De epilepsie bleek het gevolg van zuurstofgebrek bij de geboorte te zijn en de toekomst moest uitwijzen hoe ze zich verder zou ontwikkelen…

Achteraf denk ik

In het begin heb ik verwijt gevoeld naar het ziekenhuis. Ik had zo’n goede zwangerschap gehad en zelfs bij 42 weken voelde ik me nog goed en fit. Toen de baby geen aanstalten maakte te komen, heb ik aangegeven dat ik voelde dat zij niet op de
natuurlijke manier zou komen en heb ik expliciet gevraagd om een keizersnede. Dat wilden ze niet. Mijn gevoel werd opzijgezet; het was mijn eerste bevalling en ik moest het maar gewoon proberen. Ik was jong en onervaren dus ik ging erin mee, maar ik voelde aan mijn lijf dat het niet ging. In het ziekenhuis hebben ze met een ballonnetje geprobeerd om de weeën op te wekken. Dag één lukte dat niet. Dag twee lukte het wel, ik kreeg heel heftige weeën en een ruggenprik tegen de pijn. Ik bleef steken op negeneneenhalve centimeter, en toen de hartslag van de baby terugliep en ze
ook in het vruchtwater gepoept had, is er een spoedkeizersnede uitgevoerd. Achteraf denk ik: dit alles was niet nodig geweest als jullie naar mij geluisterd hadden..

Tekst Anne Bakker | Fotografie privébeeld

Wil je meer over het real life verhaal van Denise kun lezen? Lees dan de nieuwste editie van Fabulous Mama 6-2021. Deze bestel je hier!

Wil jij geen enkele editie missen? Abonneer je dan nu op Fabulous Mama magazine!

Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen en toffe winacties? Volg Fabulous Mama magazine op Instagram, Facebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.