Judith (43): ”Een tweede kind zat er voor ons niet in. Een fact of life, waar ik me snel bij neer heb kunnen leggen: ik ben dolgelukkig met Daantje (6). Toen ik nog maar net wist dat Daantje enig kind zou blijven, maakte ik me soms wel zorgen: moest ik nu voor de rest van mijn leven haar entertainment zijn? Niet alleen haar moeder, maar ook haar speelkameraadje? Maar iedereen in mijn omgeving verzekerde mij dat als ze eenmaal naar school zou gaan het huis vanzelf vol zou lopen met vriendinnetjes. En dat klopte: al in de eerste weken van groep 1 maakt Daantje speelafspraakjes. ‘Wil je met me spelen?’ ‘Kom je bij mij?’ Daantje stapte probleemloos op iedereen af. Gelukkig maar, zou je zeggen, maar ik blijk enorm veel moeite te hebben met vreemde kinderen in huis. ‘Ik vind speelafspraakjes mega vervelend’

Het ligt niet zozeer aan de kinderen die komen spelen. Natuurlijk zit er wel eens eentje tussen waar ik echt geen klik mee heb, maar meestal zijn het gewoon leuke meisjes. En je hebt geen kind aan ze: er wordt gezellig gespeeld. Het is dus niet zo dat ik letterlijk en figuurlijk van alles uit de kast moet trekken om het leuk te laten verlopen. En toch denk ik de hele tijd: ik ben blij dat je straks wordt opgehaald en weer verdwijnt uit mijn huis. Het is een gebrek aan privacy dat ik voel, alsof ik mezelf niet kan zijn als er vriendinnetjes spelen. Ik wil lekker kunnen aanrommelen, languit met een boek op de bank, even mijn moeder bellen, en op de een of andere manier kan ik dat niet als Daantje gasten heeft. Ik voel me bekeken. Met als gevolg dat ik de hele tijd doelloos heen en weer slof in huis, wachtend tot de visite ophoepelt en ik en Daantje het rijk weer voor ons alleen hebben.

Gelukkig vindt Daantje het ook prima om bij andere te spelen. Op het schoolplein stuur ik het dan ook graag die kant op. Als er gevraagd wordt of ‘het bij ons kan’ trek ik een moeilijk gezicht alsof ik probeer uit te vogelen hoe dat in mijn schema gaat passen. Meestal zegt zo’n moeder of vader dan wel dat ze bij hun welkom is. Lekker, denk ik dan, daar ben ik goed vanaf gekomen. En soms zeg ik ook tegen Daantje dat er niet gespeeld kan worden. Dan moeten we zogenaamd hoognodig de stad in voor nieuwe winterschoenen. Elke middag zonder bezoek is meegenomen. Zeker de woensdagmiddagen. Jeetje, wat duren die lang. Gelukkig gaat Daantje komend schooljaar op balletles op die dag, dan is er geen ruimte meer voor speelafspraakjes.

Het klinkt allemaal nogal berekenend. Dat is het ook. Maar ik houd wel in de gaten of mijn tegenzin niet ten koste gaat van Daantje. Het moet niet zo zijn dat zij op een gegeven moment nergens meer welkom is, omdat ik niet over de brug kom. Dus ik slof regelmatig een middag door het huis. Voor Daantje. Maar liever schafte ik speelafspraakjes af.”

Wil jij geen enkele editie missen? Abonneer je dan nu op Fabulous Mama magazine!

Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen en toffe winacties? Volg Fabulous Mama magazine op Instagram, Facebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.