Cynthia (36): “Mijn ‘broertje’ en ik hebben altijd heel goed met elkaar op kunnen schieten. En eigenlijk kunnen we dat nog steeds. Hij is twee jaar jonger dan ik en we zien elkaar regelmatig. Ik heb een dochter van 9 en een zoon van 7, en hij ook. Onze kinderen zijn dol op elkaar. Ze spelen in tweetallen, meisje-meisje en jongen-jongen, maar ook heel graag met z’n vieren. Mijn broer kan goed opschieten met mijn man, en ik met zijn vrouw. Niet heel vreemd dus dat we regelmatig samen op vakantie gaan. Hartstikke gezellig hebben we het dan.

Geen vuiltje aan de lucht, zou je denken, maar toch is er iets wat me verschrikkelijk dwarszit. Eerst was het klein, maar langzaam is het uitgegroeid tot een volwassen olifant. Ik ben stikjaloers. Op zijn kinderen. Want die hebben bij werkelijk alles wat werd uitgedeeld bij de geboorte net iets meer vooraan gestaan dan die van mij. En dat kan ik niet hebben.

Zoals iedere moeder vind ik mijn kinderen de liefste, de leukste, de knapste en de grappigste. Dat wil zeggen: totdat die van hem in beeld komen. Mijn dochter is onwijs schattig en grappig om te zien, met haar wipneusje en sproeten, en ze heeft echt wel een mooi gezichtje. Maar die van hem is een ware beauty, met prachtig lang, donker krullend haar. Mijn broers vrouw is half-Surinaams, waardoor hun dochters huid een mooi kleurtje heeft. Mijn dochters huid verbrandt snel en kleurt langzaam, en dat staat toch net een stukje minder mooi dan zo’n gebruind velletje.

Voor wat betreft de jongens is het eigenlijk van hetzelfde laken een pak. Zelfs als ik objectief probeer te kijken, en niet als hun moeder, zie ik dat mijn kinderen er hartstikke leuk uitzien. Maar ik kan het niet laten om te vergelijken, en dan verliezen ze het gewoon van hun neefje en nichtje.

Mijn kinderen komen prima mee op school en zitten volgens het leerlingvolgsysteem op havo-vwo-niveau. Ze doen hun best, vinden school leuk en kunnen goed samenwerken. De juffen zeggen dat als ze zo doorgaan, vwo er zo goed als zeker in zit. Hartstikke mooi, maar ze krijgen geen robotica en Chinees in de plusklas. Drie keer raden wie wel.

Mijn kinderen hebben vriendjes genoeg, maar het zijn geen rattenvangers van Hamelen, met een hele kinderschare achter zich aan. Mijn neefje en nichtje wel. Ze zijn gewoon heel sociaal vaardig en hebben een bepaald charisma, waarmee ze altijd hordes vrienden en vriendinnen om zich heen verzamelen.

En als je denkt dat ze daardoor misschien wel wat onaardig of uit de hoogte zullen zijn geworden, heb je het mis. Ze zijn hartstikke lief en aardig en betrekken ook de buitenbeentjes in hun spel. Eigenlijk loopt werkelijk iedereen met ze weg. Ook volwassenen.

Als we met ze gaan eten in een restaurant, gedragen ze zich voorbeeldig, lusten bijna alles en eten keurig met mes en vork. Dat kan ik van mijn kinderen niet zeggen, en dat is ook helemaal niet erg. Kom op zeg; ze zijn 7 en 9. Maar het betekent wel dat mijn broer en schoonzus de complimenten van obers en wildvreemden in ontvangst mogen nemen, en dat naar onze kinderen alleen betekenisvol wordt gekeken.

O ja, had ik al verteld over de selecties waar ze in zitten op hun sportclubjes? Zucht. Maar nogmaals: het zijn gewoon écht hartstikke leuke kinderen, niks op aan te merken.

Mijn jaloezie is gewoon sterker dan al mijn andere emoties en mijn ratio bij elkaar. En daarvoor schaam ik me diep.”

Heb jij een groot geheim dat je met niemand kan delen omdat het taboe is? Maar wil je het toch aan iemand kwijt? Mail ons dan op webredactie@fabmama.nl, en misschien zie je jouw verhaal binnenkort (anoniem) op onze site!

Fabulous mama altijd als eerste op de deurmat? Bekijk de diverse voordelige abonnementen en mis niets meer!